Evet, haberin özü aslında yukarıdaki gibi. Blizzard’ın Sosyal Ağ Yöneticileri’nden biri (Community Manager’a en bi’ giden açılım bu, ne yapalım?) World of Warcraft forumlarında aynen şöyle bir cümle kurmuş:

“Tıka basa dolu olan takvimimiz sebebiyle, bir sonraki BlizzCon’un 2013 yılında yapmaya karar verdik.”

Şimdi.. Tamam, eğer 2011′de dediğiniz her şeyi yapacaksanız, ki bunların arasında Diablo III’ün, Starcraft II: Heart of the Swarm’ın, World of Warcraft: Mists of Pandaria’nın çıkması gibi olaylar var (ha, bir de şu gizli “Titan” projesi var tabii.), biraz da olsa sineye çekebilirim. Amaaaa… Bunlardan biri gelmezse, hele ki Diablo III gelmezse gelirim Amerika’ya, merkezinizi başınıza yıkarım. Yaparım bunu. Hala Diablo II oynuyorum, kaçıncı oynayışım bu bilmiyorum. Eğer bu sene Diablo III gelmezse yaparım dediklerimi. Buradan da tehdit ettim pek sallayacaklarını sanmasam da..

Bu arada, ekstra bir haber olarak da bu seneki Battle.net Dünya Şampiyonası’nın Asya’da yapılacağını da söyleyeyim. Bu da kötü haberi biraz hafifletir diye düşünüyorum.

Bütün yazıyı biraz abartı bulacaksınız, “Tamam ulan, bir fuar iptal edildi işte, nedir senin olayın?” diyorsunuz hatta. Ama işte BlizzCon bu, beni anlayanlar vardır elbette. Ühü :’(.

Bildiğiniz üzere VGA (Video Game Awards) yakın. OGZ’de okuduğuma göre dün Spike TV VGA yapımcısı olan Geoff Keighley, ödül töreninde Valve’ın Portal 2′de bize eşlik eden Wheatley’le alakalı bir duyuru yapacaklarını söylemiş. Direkt aklınıza ek paket ya da olmadı mini oyun vs. felan geliyor değil mi? Aynen.

Ama daha sonra başka bir siteye yüklenen bir resim, benim “OHARELELELELEY!” diye bağırmama yol açtı. O resim de aha aşağıda. Üstüne tıklayarak da gocuman boyutunu görebilirsiniz.

Şimdi… İddiaya göre, Valve çalışanları Half-Life 3′ü çoktan Steam’e yüklemiş, hatta oynamaya (denemeye diyelim ya da) başlamışlar bile. VE BANA HABER VERMEMİŞLER!!!11!BİR

Şimdi #2… Wheatley ne alaka? Benim uzun zamandır düşündüğüm bir paket mi yapacak Valve? (Düşündüğüm paket Orange Box gibi, 3′lemelerden oluşuyor ama. Half-Life 3, Portal 3 ve L4D3.) Ya da daha da önemlisi, bu görsel gerçek mi? Gerçekse neden Valve sızdırılmasına izin vermiş? Hatta daha da önemlisi, neden Internet Explorer kullanılıyor? Aslında IE kullanılmasından dolayı sahte olduğunu da söyleyebilirim ama, belli olmaz şimdi.. Durun bakalım.

Ha.. Aslında bir yandan da sahte olmasını istiyorum. Elimin altında adam akıllı bilgisayar yok, Xbox 360′a çıkar mı belli olmaz.. O yüzden Valve, ben adam akıllı bilgisayar toparlayana kadar sakın çıkarma Half-Life 3′ü. Adam akıllı walkthrough çekerim hem. Yapma yani, bekle biraz daha. 2012 sonunu bekle. Bekle ama yani.

Beklesin bence.

Benim ne kadar büyük bir Portal (Daha doğrusu Valve) hayranı olduğumu biliyorsunuzdur büyük ihtimalle. Özellikle beni yakından tanıyanlar bu haberi benden önce duydularsa nasıl havalara uçtuğumu biliyorlardır.

Her neyse, Portal’ı büyük ihtimalle hepiniz oynamışsınızdır. Ve büyük ihtimalle de bu yazıyı okuyanların çoğu da korsan olarak oynamıştır. Bu sefer korsan oynamanıza gerek yok, Valve Team Fortress 2′den sonra Portal’ı da ücretsiz yaptı. Yapmanız gereken tek şey Learn With Portals sitesini ziyaret edip, o sitenin yukarı köşesindeki “Click Here To Download Portal Free” yazısına tıklamak. Eğer Steam hesabınız varsa Steam’den Portal’ın sayfasına girip “Install Portal”a tıklayıp da alabilirsiniz. Ve acele edin, 20 Eylül’e kadar geçerli bu kampanya! Portal’ı bu sefer de Achievement’larıyla, orijinal olarak bitirin. Bahane olur hem tekrar oynamak için =).

Bu Zune felan yüzünden ben bir ara destek arıyordum alet için (orijinal olup olmadığını nasıl öğrenirim vs.). Sonra Twitter’da bir hesap gözüme çarptı @ZuneSupport diye. Dedim oraya sorayım diye. Adamlar gayet yardımcı oldular, her soruma cevap verdiler. Hatta biraz illegal de olsa (Eheh) Zune’un yazılımını nasıl kuracağımı da çıtlattılar. Sonuçta Türkiye sınırları içerisinde satılmayan bir alet, bilgisayarın lokasyonu da Türkiye göründüğü (Gözüktüğü değil, evet. Doğrusu “görünmek”tir.) için kuramıyordum. Ona bile yardım ettiler.

Sonra ben Microsoft’un diğer yardım hesaplarını buldum. Ama İngilizceydi hepsi. Dedim bunun Türkçesi olsa ne de süper olur yahu.

Aradan 2-3 ay felan geçti, NTVMSNBC.Com’da bir haber gördüm. Microsoft Türkiye için artık Twitter’dan destek verecekmiş. Dedim acaba Bill Gates benim sesimi felan mı duydu diye. Aşırı sevindim yalnız bu habere, öyle böyle değil.

Bugün de işte kalktım, PSP’min gelmesini bekliyorum hala. Beklerken de işte Twitter’da bana gelen mentionlara bakayım dedim, bir baktım @MicrosoftYardim’dan bir mention gelmiş. Akşam Twitter’a şöyle bir tweet atmıştım:

Sabah kalktım işte, @MicrosoftYardim’dan cevap gelmiş. Benim hesabın açıldığından haberim yok ama.

Ben de işte cevap yazdım tabii ki. Teknik desteği cevapsız bırakmak olmaz şimdi.

Şu son cevabım Yiğit Özgür’ün “Tişikkirlir Sipirmin” karikatürüne benziyor, farkındayım. Ama ya ne diyecektim ki be?

Neyse efem, @MicrosoftYardim’a pazartesi ve cuma günleri, saat 9 ve 18 arası ulaşabiliyorsunuz. Şu an Twitter hesabının başında 4 kişi var, aşağıya onların resimlerini de koyayım durun.

Bu resim olayını da çok iyi yapmışlar, İngilizce servislerdeki gibi Live hesabıyla avatar oluşturup koymuşlar, çok da iyi olmuş =).

Neyse efem. Microsoft sonunda Türkçe olarak Twitter’a da el attı. Sevindim, mutlu oldum. Darısı şu Zune’u resmi olarak Türkiye’ye getirmelerine diyeceğim de, Türkiye’de bu kadar Apple fanboyu varken, onların da at gözlüklü takıldığını düşünürsek, boş yere bir yatırım olacaktır. Ama bu destek işi iyi oldu, sonuçta Türkiye’de en çok kullanılan işletim sistemi Windows. Desteğe ihtiyacı var zaten kullanıcıların da. Twitter da gayet iyi olacaktır destek için.

Burak, Ece, Ogün ve Serkan’a iyi şanslar diliyorum buradan, işleri zor =D.

Şöyle bir şey arkadaşlar. Videolar, en azından walkthroughlar ben her ne kadar götümü yırtsam da, her videoda olmasa da videoların çoğunda belirtsem de belirli bir düzeni var. Bu düzenin dışına çıkamam (fazla video yükleyemem yani), ama istersem dağıtabilirim (video yüklemeyebilirim). Çünkü bu işten herhangi bir gelirim yok, aksine zaman kaybım ve bilgisayarın ebesini bellemem, yani giderim çok. Gider derken argodaki gider değil yalnız, onu unutmayın. Gelir-Gider’deki giderden bahsediyorum. Kısaca özetlemek gerekirse, videoyu çekiyorum, onları renderlıyorum (boyutunu düşürüyorum. 2 GB oluyor videolar. 200 MB’in yüklenmesi 1 saat sürüyor, 2 GB kaç saat sürer kim bilir), vakit yetmediği için yatarken de açık bırakıyorum bilgisayarı. O sırada da render işlemini yapıyor. Sabah kalkıyorum, videoları yüklüyorum. Her birinin yüklenmesi ne kadar tutuyor siz biliyorsunuz zaten. Sonraki gün yine aynı, ondan sonraki gün yine videoları yükle. Tek boş günüm ya cumartesi, ya da pazar oluyor. Tatil olmasına rağmen. Yani arada video yüklemeyebilirim, eksik yüklerim, unuturum felan. Olay çıkartmayın. Tek bir tıka bakıyor anlayacağınız her şey.

Anlayacağınız, bunu yapmak zorunda değilim. Karşılıklı olarak eğlendiğimizi düşündüğüm için yapıyorum bunu. Yurt dışında millet bunu yaparken sitelerle, şirketlerle anlaşıp yapıyor yani, düşünün. Bense onlara özenip başladım zaten. Ama benim temel amacım izleyenleri eğlendirmek, para kazanmak değil. İşin temel noktası sizsiniz bu videolarda. Parayı zaten web tasarımla kazanıyorum kazanabildiğim kadar.

Neyse, işin ajitasyon kısmını bir kenara bırakalım. Sadece yani “Beni kimse anlamıyor ühühü :’(” moduna girmemek için yazdım. Anlayın diye yani. Ehm, neyse.

Videoları CUMA – CUMARTESİ – PAZAR günleri yüklüyorum. Diğer günlerde de videoları kaydediyorum, renderlıyorum vs. Şu anki oyunlarımızın listesi de şöyledir:

1-) Call of Duty 4: Modern Warfare

2-) GTA: San Andreas

3-) Half-Life 2

ÖNEMLİ NOTLAR

• “Götün kalkmış senin, gerçek profilini neden vermiyorsun da sayfa açıyorsun?” diyen arkadaşlar, sakin olun. İsteyen zaten ekliyor gerçek profilimi de. Kimseden gizlediğim yok.
• Facebook sayfama kesinlikle “Admin alıyor musun?”, “Reklam alıyor musun?”, “Reklam veriyor musun?” gibi ahlaksız teklifler yapmayınız. Ben Facebook sayfam üzerinden prim yapmaya çalışmıyorum, sadece videolara daha rahat ulaşılmasını sağlıyorum. Prim yapmak isteseydim ” hAyAt boshh eqLeN cHoo$$ xDe xDê” adlı gerzek bir sayfa açardım.
• Sayfada kesinlikle tartışmaya, hele tartışırken karşılıklı küfürleşmeye takatim yok. Walkthroughlarda küfrediyor olabilirim ama ben orada birine değil, sanal bir şeye küfrediyorum. Ve elimden geldiği kadar da az tutmaya çalışıyorum küfürleri. Ama kavgada yanlışlıkla ağızdan bir küfür kaçabilir, karşınızdaki insanı incitebilirsiniz. Karşınızdaki de hiç tanımadığınız bir insan.
• “Sabri süper bir oyun biliyorum, onu oynasana.”, “Sabri bak şöyle bir oyun var. Onun videosunu çeksene.” tarzı yorumları yazmayın artık arkadaşlar. Biliyorsunuz, 3 oyun sınırı var, bu sınırı kendim koydum. Daha fazlasını hem ben, hem de bilgisayar kaldırmaz. O yüzden daha 3 oyun da bitmemişken öneri yapmayın. Zaten oyun bitince ben belirli oyunları sizlere soruyorum “Hangisini izlemek istersiniz?” diye, yine sizin seçtiğinizi oynuyorum. (Crysis’i ben seçmiştim, biliyorum.)
• Hile yorumlarına da gerek yok arkadaşlar. Hileyle oyun bitirmek bence oyunculuğun günahlarındandır. Tamam, abartmış olabilirim. Ama oynadığınız oyunu en az bir kere de olsa hilesiz bitirmeye çalışın derim. Ha, “Bana ne oyunu bitirmekten, eğlencesine oynuyorum ben.” derseniz, siz bilirsiniz. Ama bana “Hile biliyorum, söyleyeyim mi?” tarzı yorumlarla gelmeyin. Çünkü zaten hileleri biliyorum. Bilmiyorsam da Google amca var.
• “Yeni video ne zaman?”, “Yeni bölüm yüklesene.”, “69. bölüm ne zaman?” gibi yorumlara cevabım bundan sonra direkt bu yazının linki olacaktır. Ama yine de tekrar ediyorum. TATİL BOYUNCA SADECE PAZARTESİ – ÇARŞAMBA – CUMA VIDEO VAR. (Tatile çıkarsam hiç olmayabilir de.) Okullar açıldığındaysa Cuma – Cumartesi – Pazar olabilir. Belki de sadece Cumartesi – Pazar. Sonuçta artık üniversiteye hazırlanan bir gencim.
• “Ben bu oyunu bitirdim ki..”, “Pehhoeohoeh, bu oyun çok eski ya ben bitireli asırlar oluyor.” tarzı yorumları sevmiyorum. Hele oyunlar hakkında spoiler verenlerden nefret ediyorum. Yapmayın, Allah’ınız varsa spoiler vermeyin hiç oynamadığım oyun hakkında.
• Eğer belirttiğim gün bittiği halde videoyu Facebook’tan paylaşmadıysam Youtube sayfama bakın. Orada da yoksa demek ki o günlük video yok demektir. Sonraki gün yükleyebilitem de olabilir.
• Walkthroughlar dizi gibidir arkadaşlar. İlk bölümden başlamadan izlerseniz bir halt anlamayabilirsiniz. Bir walkthrough izleyecekseniz en baştan izleyin derim. En azından şu an televizyonda yayınlanan bir çok şeyden daha eğlenceli olacağından eminim. Kısa da hem. İstediğiniz zaman izlemeyebiliyorsunuz da.
• Alakasız yorumlar atmayın lütfen. En sinir olduğum şey. Bir videonun altına “Yeni video ne zaman?” gibi yorumlar gördüğümde sinir oluyorum. Yapmayın bunu. Artık biliyorsunuz da ne zaman olduğunu. Yapmayın o yüzden. Yapmayın. Bak hala yapıyor, yapmasana kardeşim!
• Sayfanın duvarına (affedersiniz ama) sıçmayın. Reklam atmayın, spam yapmayın, mümkünse konuyla alakasız hiç bir şey yazmayın. Hele “Yeni video ne zaman?” hiç yazmayın. Vallahi sinirim bozuluyor yahu. Aynı şey yorumlar için de geçerli. Zaten yukarıda belirttim.

Neyse, sanırım şimdilik hepsi bu kadar. Daha aklıma geldikçe yazarım ben buraya. Bu sayfayı bir yerlere kaydedin, ya da etmeyin. Güncellediğimde zaten sayfadan yazarım.

Hadi herkese iyi oyunlar.

Nasıl mı etmedim? Şöyle. Biliyorsunuz, ben vloglara tekrar başladım. İlk vlog bahanesiyle eve gelir gelmez hemen kamera başına geçtim, vlogumu çektim. Çektikten sonra düzenleme işi çok uzattı. Bilgisayar mavi ekran verdi, kullandığım düzenleme programı (Sony Vegas 9.0) donup durdu, kaldırıp tekrar kurdum, kurulurken uyuyakaldım, kurduktan sonra tekrar düzenledim, renderladım, sonra da yayınladım. İşlemler uzun sürdü ama sonunda videoyu YouTube kanalıma yükleyebildim. Aşağıdan izleyebilirsiniz.

Cuma ya da cumartesi günleri de asıl vloglara başlıyorum. Daha komik, daha uzun, daha eğlenceli ve daha saçma olacağından emin olabilirsiniz.

Şimdilik benden bu kadar, kendinize iyi bakmayı unutmayın!

Aslında önceki doğum günlerimden dolayı bugünün pek olaylı, güzel ya da eğlenceli geçeceğini tahmin etmiyordum. Bugün, eğer beni kırmayıp izin verirseniz, sizlere hayatımın en güzel doğum gününün nasıl geçtiğini anlatacağım. Hazır olsanız da olmasanız da ben yazmaya başladım bile, artık çok geç. Çayınızı felan alın, okumaya başlayın. Hatta ben de gidip şimdi kendime bir kola doldurayım, göz kapaklarım hafiften kapanmaya başladı da. Kendime getirir.

Neyse efendim… 25 Şubat’tan başlayayım anlatmaya ben.

Okul var tabii 25 Şubat, sabahın bir vakti kalkıp gittik okula. Yine bildiğiniz, sıkıcı okul. Pek bir olay yok. Gittim, geldim işte. Öğle arasında da annemle bir konuştum, “Belki yarın bir sürpriz yapabilirim.” dedi. Dedim ulan ne sürprizi diye ama… Meraktan çatlıyorum tabii. Son iki ders de yoktu bir de bizim. Gittim PS3 kafeye, açtım NBA 2K11′ı, My Player modunu oynadım. Özlemişim My Player olayını.

Ehm, neyse. Eve geldim işte. Annem yoktu evde. Evde boş boş oturuyorum. Bir bilgisayara geçiyorum ne var diye, bir televizyona bakıyorum ne var diye. Sonra bir ara abim aradı. Muhabbet ettik biraz, bu sürpriz işini sordum, “Anne seni döverek uyandıracakmış.” dedi. Tabii kendi salladığını da söyledi, orası ayrı.

Saat 20:00 – 20:30 suları gibi geldi işte annem. Günün kalan kısmında sürprizin ne olduğunu öğrenmeye çalıştım ama söylemedi işte. Ayıp etti. Keşke söyleseydi. Yarın ne olacak merakıyla uyuduk işte. Böyle topluca uyuduk. Herkesle. Ehm.

Sabah kalktığımızda saat 11:45 (On ikiye çeyrek var diyoruz ona biz.) idi işte. Tatil olduğunu için “Ko götüne uyu gitsin.” modundayız tabii. Ama işte telefon çaldı, uyanmak zorunda kaldık.

İşte kahvaltımızı felan yaptık, sonra öyle boş boş otururken kapı çaldı. Cumartesi, kapı çalması tuhaftır bizim evde, eğer evden herhangi biri dışarıda değilse. Neyse işte, bir tuhaf ifadeyle gittim kapıya.

“Kim o?”

“Aras Kargo.”

*Ha? Ne? N’oluyor lan?* tarzında bir bakış attım anneme, annem sırıttı bi’ ilk önce. Ben heyecanlıyım tabii, ne kargosu, ne Aras’ı felan… Cumartesi bir de. Doğum günüm ha.

Neyse, geldi adam. Annemin adına gelmişti kargo. Aldı, imzaladı felan işte. Sonra döndü bana, “Doğum günün kutlu olsun.” dedi gülerek, verdi pakedi. Dedim “Ulan yoksa düşündüğüm şey mi?!”. Açtım pakedi, tabii uzun sürdü bu kısım. Ve işte oradaydı. Microsoft’un o harika MP3 çaları ZUNE!

İlk önce anneye tabii bir sürü teşekkür yığmalar, öpücükler felan. Sonra hemen bilgisayara koştum, bağladım bilgisayara. Haftalar öncesinden kurmuştum Zune’un programını, o yüzden program kurma felan derdiyle uğraşmadım. Güncellemede arıza çıkacak diye korktum ama neyse ki Microsoft olayı abartmamış, güncellemesini sorunsuz bir şekilde halletim Zune’umun. Sonra tabii hemen müzik felan atmaya başladım.

İşte bir kaç saat Zune’umla uğraştım. Oyunlarına baktım, ses kalitesine baktım, arkaplanını değiştirdim üç-beş defa, ayarlarını kurcaladım “Belki bir şey bulurum lan.” umuduyla, Marketplace’ini felan denedim. Güzel alet. Yakında belki vloglara sırf bu alet yüzünden bir geri dönüş yaparım. Bir videolu inceleme yaparım sizler için.

Zune’umu aldım, mutluyum. Süperim. Bunlardan bir kaç saat sonra da can dostum, yoldaşım, Batuhan geldi MSN’e. İşte bugün göremedim onu, o da unutmuş işte. Ama sonra hatırlatınca benim bir doğum günümde aldığım ikinci en güzel hediyeyi verdi (birinci bana bir Zune HD alınana kadar Zune). Hediyeyi görmek için buraya tıklamanız yeterli olacaktır. Tekrar tekrar teşekkürler, şu günümde beni hüzünlendirebilen insan seni. Ay lev ye Batu.

Abim gün içerisinde arayıp durdu. Zune geldikten bir dakika felan hemen sonra aradı, “YAAAAAAAA!” diye girdi konuşmaya. Bir de bilmiyordu güya. Neyse, iyi oyunculuğundan dolayı benim Oscar’ım abime gidiyor. Anneme de buradan bir Oscar yolluyorum (bedava ya anasını satayım, dağıt etrafa).

Bu doğum günüm o kadar kalabalık değildi, hatta sadece annem ve ben vardık. Bu doğum günümde belki dışarı çıkmadık. Bu doğum günüm belki de en yalnız doğum günümdü. Ama bu doğum günüm kesinlikle en iyi doğum günümdü, orasından eminim. Bana alınan (ki zaten doğum günümde fazla hediye almışlığım yok, “Bunu doğum günü hediyesi olarak sayarsınız artık.” dediğim şeyler fazla.) doğum günü hediyeleri arasındaki en sağlam hediyeler kesinlikle bu doğum günümdeydi.

Ama asıl önemli olan hatırlanmak be abicim, bazı insanların hatırlamaması cidden bozuyor adamı. “Ulan bari bugün be!” diyorsun, ama olmuyor işte. Bugünü de hatırlamadıysa yani buyursun defolsun gitsin diyorsun. Diyorum da işte.

Neyse… Benim diyeceğim şudur ki, doğum günüm güzeldi. Hatırlandım en azından, o bile mutlu ediyor. Facebook’dan görüp kutlasalar bile “Bilmem Kim duvarına bir şey yazdı.” yazısını görünce bir gülümsüyorsun…

Ayrıca bugün Batuhan’ın yazısı sağolsun, yazıyı şu şarkıyla bitiriyorum.

NOT: Bu arada vlog geyiğine tekrar başlama gibi bir niyetim var arkadaşlar. Zune’un videolu incelemesiyle başlamayı planlıyorum, her an karşınıza böyle bir Zune’la fırlayabilirim. Düşünsenize, yolda yürürken önünüze atlıyorum “MERHABA! HAHA, NASILSINIZ? İŞTE BU ZUNE! NASIL AMA! HOŞT ELLEME!” felan diye. Döversiniz bir güzel beni.

Ama hepsinden önce, isterseniz sizlere All-Star Haftasonu’nun en eğlenceli, en güzel gecesini tek tek anlatayım, olur mu?

Şimdi, gerçeği söylemem gerekirse, Çaylaklar Maçı’nı izlemedim. Nedense pek ilgimi çekmedi. Ama keşke izleseymişim. Bugün yarışmalardan önce yapılan tekrar bile yetti “Has**tir ya neler kaçırdım!” demem için.

All-Star Haftasonu’nu izlersem, kesinlikle Cumartesi gecesini kaçırmam. All-Star maçlarında artık benim zamanında taptığım, sevdiğim isimler yok. Üç-beş sezon önce Vince Carter’lar, Shaquille O’neal’lar, Jermanie O’neal’lar felan vardı. Ben de genelde o zamanlar takip ediyordum. Birkaç sezon bile takip etmeyince yabancılaşıyor insan NBA’ye. Yeni yeni isimler gelmiş. Benim en son hatırladığım Chris Paul’ün felan çaylak sezonuydu. Sonra hep yarım yamalak takip ettim NBA’yi. Sadece kimin şampiyon olduğunu felan öğrendim, tuttuğum takımların (Orlando Magic – Miami Heat) neler yaptığını takip ettim. Bu arada, evet. LeBron’dan önce de Miami Heat’i tutuyordum. Ama hepsinden önce Seattle Supersonics vardı. Hala duruyor bende Ray Allen’lı Seattle Sonics forması.

Damardan Der Ozan. (DeMar DeRozan)

Neyse efendim, bu sene dedim izleyeyim şu All-Star’ı. Kimler var kimler yok diye merak ettim. Tanımadığım bir çok isim vardı yarışmalarda. John muydu Josh mıydı neydi, soyadı da Wall’du, öyle biri vardı. Sonra Serge Ibaka, JaVale McGee felan, bir sürü tanımadığım tipler. Ama bak Şut Yarışması’ndaki eski oyuncuları biliyorum. Problemim neyse benim, eskiyi felan araştırıp takip ediyordum ben zamanında.

Evet, tanımadığım oyuncular vardı. Ama onları tanımak için güzel bir geceyi seçmişim. All-Star Cumartesi gününden bahsediyorum tabii ki de.

İzin verirseniz, Şut Yarışması’ndan başlayayım, ha?

ŞUT YARIŞMASI (HAIER SHOOTING STARS)

Bu yarışmayı kısaca anlatayım bilmeyenlere. WNBA’de de takımı olan NBA takımları seçiliyor ve o takımın bir efsane (legend) olmuş oyuncusu, bir WNBA oyuncusu, bir de NBA oyuncusuyla çıkıyorlar sahaya. Bunlara verilen belirli noktalardan şut atıyorlar. Bunların biri potaya çok yakın, diğeri orta mesafe, diğeri üçlük, en sonuncusu da orta saha. Girdirene kadar atıyor bu abilerimiz.

Bu sene 4 takım vardı. Takımlar aşağıdaki gibi.

Atlanta Takımı: Al Horford (Atlanta Hawks), Coco Miller (Atlanta Dream), Steve Smith (Efsane)

Chicago Takımı: Taj Gibson (Chicago Bulls), Cathrine Kraayveld (Chicago Sky), Steve Kerr (Efsane)

Los Angeles Takımı: Pau Gasol (L.A. Lakers), Tina Thompson (L.A. Sparks), Rick Fox (Efsane)

Teksas Takımı: Dirk Nowitzki (Dallas Mavericks), Roneeka Hodges (S.A. Silver Stars), Kenny Smith (Legend – Houston Rockets)

Görüldüğü üzere takımlar böyle. Benim kişisel favorilerim Teksas Takımı ve LA Takımı’ydı. Ancak LA’de Rick Fox’dan beklediğim performansı göremedim. Yaşlandığındandır herhalde (Cidden mi?). Ortalama bir süre yaptılar ama ikinci tura geçemediler. Teksas Takımı ise Kenny Smith abimizin orta sahadan daha takımın ilk atışında tak diye sokmasıyla dedim, “Aha da Teksas Katliamı budur.” diye. Ama kazanmalarını istemiyordum nedense. Teksas Takımı rekor bir süreyle (31 saniye felandır herhalde), Atlanta Takımı da normal bir süreyle ikinci raunda atladılar.

"Ağzımla kuş değil de oyuncak tuttum, sayılır mı?"

İkinci raundda daha yirminci saniyede Atlanta Takımı orta saha atışlarına geldi, ama yarışmayı yetmişinci saniyede bitirdiler. Sonra dedim “Aha kesin Teksas alıcak.” diye. Ama o da nesi? Bu abilerimiz de gayet iyi ilerledi, ama orta sahaya gelince cozuttular. Kenny Smith ilk raundda ilk denemesinde girdirmişti, ama burada ne Dirk, ne de Kenny atamadı. Altmışıncı saniyeye geldiklerinde bir heyecan başladı bende.

“Aha kaybedecekler, kaybedecekler, kaybedec- HURRAAAAAAA!”

Ulan sanki ben kazandım. Ama herhalde Teksas Takımı’nın kazanmamasını istemememin sebebi Dirk Nowitzki’ydi. Nefret ediyorum da Dirk’ten.

YETENEK YARIŞMASI (TACO BELL SKILLS CHALLENGE)

Benim Smaç Yarışması’ndan sonra en sevdiğim etkinliklerden biridir Yetenek Yarışması. Oyun kurucuların yeteneklerini bir nevi karşılaştırmak için yapılan bir yarışma. Sizlere anlatmak istedim bunu, sonra çok uzadığını fark edince YouTube’daki videodan olayı anlayın istedim: http://www.youtube.com/watch?v=Om504hBew5Q

Neyse, bu yarışmada bu sefer çok güzel bir amaç için yapılmış. Katılan yarışmacılar (Chris Paul, Stephen Curry, Derrick Rose, John Wall, Russell Westbrook) maddi durumu yetersiz olan öğrenciler için oynuyorlar. Birinci olanın öğrencisine 30.000 Dolarlık bir üniversite bursu sağlanıyor. Diğer öğrenciler için ise eğitim bursu sağlanıyor, ki haksızlık olması engellenmiş böylelikle. Tabii Kaan Kural bu yarışma boyunca “Diğer öğrenciler bir şey almıyor.”, “Bu All-Star tarihinin kara bir lekesi oldu.” falan filan diye saçmalayarak sinirimi bozdu. Her ne kadar İsmail abimiz orada diğer öğrencilere de burs sağlandığını belirttiği halde.

"İKİ POTAYA SMAÇ BASICAM. YAPTIM, OLACAK! Aaa, oldu."

Neyse, yarışma cidden çok heyecanlı ve eğlenceliydi. İlk turda Westbrook alır diye düşündüm, ancak ikinci turda Stephen Curry neredeyse Baron Davis’in rekorunu kırıyordu. Westbrook finalde paslarda biraz oyalandı, sonra morali bozulunca şutları da kaçırdı. Stephen Curry de rahat bir şekilde kazandı yarışmayı.

Yalnız yarışmanın en komik olayı kesinlikle ilk turda Chris Paul’ün daha en baştaki turnikeyi kaçırmasıydı. Orada morali bozulduktan sonra zaten kazanamayacağını herkes anladı.

Derrick Rose’dan ben bir şeyler bekliyordum ancak hiç orada olmak istemiyormuş gibi bir hali vardı. Hayır yani, normal bir sezon maçında nasıl oynadığını bilmesem laf etmeyeceğim de, o ne yavaşlık ya. Rezillikti resmen.

John Wall’a ben çok kötü oldum böyle yalnız. Paslarda tam “Aha soktu çemberden.” diyor, tam biraz koşuyor ama top çemberden dönüyor. O yüzden çok vakit kaybetti. Eğer pasları ilk atışında girseydi kesinlikle kazanırdı.

Stephen Curry’yi ve oynadığı öğrencisini tekrar tebrik ediyorum, Kaan Kural’ı da kınıyorum. Olmadı Kaan, saçma yorumlar yakışmıyor sana. Hele Kevin Garnett’e üçlük yarışmasında söylediklerini unutmadım. Her ne kadar Celtics’li olmasam da Kevin Garnett’in takım arkadaşlarını ve Celtics’i ne kadar sevdiğini çok iyi biliyoruz, gaza gelmesine laf etmene gerek yoktu yani.

ÜÇLÜK YARIŞMASI (FOOT LOCKER THREE POINT SHOOTOUT)

Üstünde konuşulacak pek bir şey yok aslında bu etkinliğin. Katılımcılar arasında Paul Pierce, Ray Allen, James Jones, Kevin Durant, Daniel Gibson ve Dorell Wright vardı. İlk turda iki rezalet performans izledik. Hadi Daniel Gibson şu vakte kadar sakattı, daha yeni toparlandı, hatta tam toparlanamadı bile. 7 taneyi zorla attı. Senin bahanen ne hı Kevin Durant? Yazın öyle atmayı biliyordun taka da tuka da tüm üçlükleri. Şimdi ne oldu hı? Bahane nedir abicim? Çizgiler de artık aynı, NBA’deki çizgiler daha uzun da diyemezsin. Hah, kalırsın öyle işte.

Bu ne aymazlık, bu ne gevşeklik a be Curry'im benim?

Tuhaf olaylardan başkası ise Paul Pierce’dı. Los Angeles’lı evladımızı LA şimdi böğrüne basar diye umuyordum ben, ancak ne zaman çıksa millet yuhalamaya başlıyordu. Celtics’le de hala LA’in arasının gergin olduğunu hatırlamış olduk böylece. Los Angeleslı bir süperstar bile yetmiyor. Ama Ray Allen daha çok seviliyormuş LA’de, onu anladık. En çok alkışlanan oyuncuydu Ray Allen.

Kazanan sürpriz oldu. Evet, James Jones. Herkes Durant, olmadı Dorell Wright diyordu. Ben de favori oyuncularımdan biri olduğu için Ray Allen diyordum. İlk turda 20 tane de attı. Keşke bir o kadar da ikinci turda atabilseydi ya, olmadı.

Paul Pierce ise ilk turun sonuna kadar heyecandan heyecana sürükledi bizi. Dorell Wright 11 tane atmıştı, en son şut kullanacak da Paul Pierce’dı. Son istasyona kadar sınırdaydı Paul Pierce. En sonunda 12 puanla geçti. Bana bilerek ayarladı gibi geldi ya, Los Angeleslıları sinir etmek için, neyse.. =D.

James Jones’u böyle bir sürpriz yaptığı için tebrik ediyorum. Tuttuğum takımın oyuncusu kazandı diye sevinsem mi, favori oyuncum kaybettiği için üzülsem mi bilemedim işte. Tuhaf oldum.

SMAÇ YARIŞMASI (SPRITE SLAM-DUNK CONTEST)

Cumartesi gecesinin asıl olayı. Hepimiz bunun için sabahladık. Ama cidden, dayanabilenler için gerçekten de harika bir andı. İzleyen herkes tekrar tekrar tarihe tanıklık etti. “Yok artık, bundan daha ileri gidemezler.” derken başka bir şey daha yaptılar. Hele ilk turda o kadar iyi smaçlar yapıldı ki, diğer smaçlar artık o kadar doyurucu gelmemeye başlamıştı, o derece.

İlk önce şunları belirtmem gerek. Bu Smaç Yarışması kesinlikle bu zamana kadar yapılmış en tiyatral, en kaliteli, en doyurucu, en süper Smaç Yarışması’ydı! Tamam, 2000 yılında Vince Carter, T-Mac, Steve Francis gibi oyuncuların da yaptıkları inanılmaz bir şeydi, ama bu yarışmada cidden insanoğlunun evrimin bir diğer aşamasına geçtiğine inanmaya başladım.

Ah be Jones... Karışık duygulara soktun beni, lanet herif. Defol.

Hepsini tek tek anlatmayı isterdim, ancak anlatınca bir tadı kalmazmış gibi geliyor bana. McGee’nin iki top – iki potayla (hatta biri de kendine alley-oop) yaptığı smacı mı anlatayım, üç topla yaptığı smacı mı anlatayım, Ibaka’nın ağzıyla oyuncak alıp, 180 derece dönüp bastığı smacı mı anlatayım, DeRozan’ın potanın arka demirinden gelen alley-oop pasını alıp, bacak arasından geçirip bastığı smacı mı anlatayım, Griffin’in araba üstünden uçtuğu smacı mı anlatayım, potanın kenarına atılmış alley-oop pasını yakalayıp değirmen bastığını mı anlatayım, DeRozan’ın hayatımda ilk defa gördüğüm bir smacı (çalıştıran koçu smacın adını Show Stopper koymuş) basmasını mı anlatayım, yine Ibaka’nın Dr. J’in serbest adım çizgisinden bir adım alarak, Jordan’ın yarım adım alarak bastığı smacı hiç fazladan adım almadan, serbest atış çizgisinin gerisinden bastığını mı anlatayım… Ben anlattım böyle, siz hayal edin artık. Ya da bir yerden bulup izleyin. Anlatmam yetmiyor. İzleyince beni gayet iyi anlayacaksınız. Ama onları canlı izlemek, tarihe tanıklık etmek gerekirdi. Eğer Ibaka, McGee ve DeRozan aynı smaçlarla farklı yarışmalara katılsalardı kesinlikle kazanırlardı. Ben Ibaka ve DeRozan’ın bile finale çıkmasını istedim hatta. Söylemekten sıkılmayacağım ama, bu Smaç Yarışması şu ana kadar yapılmış EN HARİKA, EN OLAĞANÜSTÜ, EN YARATICI SMAÇ YARIŞMASIYDI. İZLEMEYENLER ÇOK ŞEY KAÇIRDI!

Seni Kenny abinin kokusu iğrendiyor belki Gasol, beni de eski NBA oyuncuları kadar eğlenceli tipler olamamanız iğrendiriyor.

Ha bir smacı daha anlatmasam içimde kalır. Blake Griffin Vince Carter’ın kolu sokma smacını ayrı bir boyuta getirdi. Kendine panyadan alley-oop pası attı, yakaladı ve kolunu içine soktu! Hala inanamıyorum ya, bu smaç yarışmasındaki oyuncular ya insan değil, ya da evrim hala devam ediyor!

Bu arada, Blake Griffin kazandı. Hiç ya, belirtmeyi unutmuşum.

***

Evet, bir All-Star Cumartesi günü daha böyle geçti. Herkesin Kenny Smith’le uğraşması, McGee’nin annesinin Dr. J’yi, artık yanlışlıkla mı bilmiyorum ama, dudağından öpmesi, o harika smaçlar… Güzel bir vakit geçirdik. Ama tadı damağımda kaldı. Keşke şu dörtlü çıkıp benim için birer tane daha smaç bassalar be. Ne yarışmaydı arkadaş ya… Vuf.

BÖLÜM 1 – YÖNETİCİ OLDUĞUNUZ SAYFAYA GEÇİŞ

Evet, artık başlayalım.

Facebook anasayfanızda, özellikle Facebook hesabını trip atmak için dondurup sonra tekrar açan arkadaşların çok tanıdık olduğu yere, yani “Hesap” yazısına tıklıyoruz. “Ana Sayfa” ve “Profil”in yanında. Evet. Tıkladığınızda bir kutucuk açılacak, eğer hesabınızı dondurmak gibi bir niyetiniz varsa “Hesap Ayarları”na girin. “Yok hacı ben şu sayfa adıyla kullanma olayını öğrenmek istiyorum.” diyorsanız da onun hemen üstündeki “Facebook’u Sayfa Adıyla Kullan”a tıklayın. Eğer herhangi bir sayfanız yoksa bu menü görünmeyecektir. Tam olarak ben de emin değilim, ama büyük ihtimalle öyle olması lazım. Neyse, siz tıklayın bakalım.

Tıkladığınızda karşınıza yukarıdaki resimdeki gibi bir kutu çıkacak. Burada yöneticisi olduğunuz sayfaların bir listesi var. Hangisinin adıyla kullanmak istiyorsanız onun yanındaki “Geç” düğmesine tıklayın. Eğer triplere girdiyseniz Hesap Ayarları’ndaki “Hesabı Dondur” menüsüne davet ediyorum sizleri.

BÖLÜM 2 – SAYFANIZ VE YENİ YENİ ÖZELLİKLER

Evet, “Geç” düğmesine tıkladığınız an Facebook sizi geçtiğiniz sayfaya atıyor. Burada kendince her şeyi kısaca anlatıyor. Ben de şimdi sizlere hepsini tek tek anlatacağım.

Sayfanızda bir kaç şey eksik, değil mi? Mesela “Arkadaşlık Talepleri” ve “Bildirimler”in ortasındaki mesaj kutusu bölümü yok. Zaten ona gerek de yok, sayfadasınız artık.

Arkadaşlık Talepleri bölümünün yerinde sayfanızı beğenen en son kişilerin ufak bir listesi çıkıyor. Eğer sayfayı yeni beğenen birileri varsa arkadaş olarak biri sizi eklemiş gibi 1-2-3 felan yazıyor. Gayet güzel bir özellik olmuş bu.

Bildirimler ise yine aynı bildirimler. Eğer biri geçtiğiniz sayfanın bir videosuna, resmine yorum attıysa, duvarında bir şey paylaştıysa ya da bir şey beğendiyse size bildirim olarak geliyor. Eğer ayarlardan bir mail adresi belirlediyseniz oraya mail olarak da gelmekte bu bildirimler.

Bu olayla gelen güzel bir özellik ise artık sayfanızda yorum yaparken yorumun sayfa adıyla mı yoksa kendi adınızla mı gönderebileceğinizi seçebilmeniz. Bunu ayarlamak için ise normal Facebook hesabınızdan (sayfanızın adıyla değil, normal, kendi hesabınızla) sayfanıza girdikten sonra, “Bilgileri düzenle”ye tıklıyorsunuz. Yeni açılan sayfanın yan menüsünün en tepesinde “Ayarların” diye bir bölüm bulunmakta. Paylaşım Tercihleri bölümündeki tek ayar da zaten o. Oradaki kutucuğun içindeki tiki kaldırdığınız andan itibaren o sayfadan yaptığınız yorumlar kendi adınızla gidecek. Öyle bırakırsanız da sayfa adıyla gidecek. Ayrıca bir altındaki ayarla da sayfanızda birileri bir şey paylaştıysa ya da yorum yaptıysa Facebook’dan mail gelip gelmeyeceğini de seçebiliyorsunuz.

Ve işte, yukarıdaki “Ana Sayfa”ya tıkladığınızda sizi ana sayfanıza aktarıyor (Ciddi misin? Yemin et.). Anasayfanızın asıl profilinizin anasayfasından herhangi bir farkı yok aslında. Eğer sayfanızın “Beğenilen Sayfalar” bölümüne başka bir sayfa eklediyseniz o sayfada paylaşılan şeyleri de görebiliyorsunuz. Bu da resimde de dediğim gibi, bu özelliğin “Sayfalar Arası Facebook” olduğunu göstermekte. Gayet mantıklı bir harekette bulunmuş Facebook.

BÖLÜM 3 – EKSİKLER, HATALAR ve ÇÖZÜMLER

Temel olarak Facebook’un yeni özelliği böyle. Hala bazı eksikleri ve hataları var. Bir şeye tıkladığımda “Hay Aksi” diyor, beni başka diyarlara götürüyor.

Ama şu an görünen en büyük hata, Chrome’dan mı yoksa cidden hata mı bilmiyorum ama, tekrar eski profile gösterdikleri şekilde dönememe. Evet, eski profilinize dönemiyorsunuz. Mesela diyelim yukarıdaki “Hesap” menüsünden “Tekrar *İsim Buraya Gelecek*’e Geç” linkine tıkladığınız zaman hayatınızda yukarıdaki resimdeki gibi yepyeni, bembeyaz bir sayfa açıyor. Buradan teşekkür ediyorum Mark abimize hayatımızda beyaz bir sayfa açtığı için, ama mesaj mı veriyor nedir? “Bırakın Facebook’u ya gidin dışarı çıkın, hava alın.” mı diyor?..

Tabii ki de hayır.

Çözümü ise aslında çok basit. Yine “Hesap” menüsüne geliyoruz. Hesabı istiyoruz ve ödemeden KAÇIYORU-.. Ehm. “Hesap” menüsüne geliyoruz, en aşağıdaki “Çıkış” linkine tıklıyoruz. Tekrar giriş yaptığımızda hesabımızı eskisi gibi kullanmaya devam ediyoruz.

Bana göre, var mı yok mu bilmiyorum ama, eksiklerden biri bizim sayfamızdan paylaşılan bir şeyi de anasayfamızda göremememiz ya da bunun bildirim olarak gelmemesi. Mesela birisi sayfanızdan bir video, bir resim, bir link paylaştığında bunun size bildirim olarak gelmesi ya da o paylaşımın sizin anasayfanızda görünmesi gayet güzel olurdu. Böylelikle sayfanızı beğenen kişilerin de hangi paylaşımlarınızı daha çok beğendiğini anlayabilirdiniz.

Dediğim gibi, bu özellik şimdilik gayet iyi görünüyor, fikir olarak da süper. Ama daha yeni olduğu için herhalde, hala bir çok eksiği ve hatası var. Facebook’un, Mark abimizin bu hataları kısa süre içerisinde halledeceğinden çok eminim. O yüzden isterseniz siz de şimdiden biraz deneme sürüşü yapın. Bu özellik tamamlandığında ise neler değişmiş, hangi hatalar giderilmiş diye karşılaştırabilirsiniz.

21 TEMMUZ 2011′DE GELEN DÜZENLEME: Facebook o tüm hataları temizlemiş. Şu an sağlam. Kullanılabilir.

BÖLÜM 4 – KAPANIŞ

Evet. Facebook’un yeni özelliği temel olarak böyle. Yukarıda da defalarca tekrarladığım gibi, daha yeni olduğu için bir çok eksik ve hata bulunmakta. Bu hatalar kısa süre içerisinde çözülecektir elbette, bundan eminim. Mark Zuckerberg’in yeni yeni şeyler de ekleyeceğinden eminim. Hepsini bekleyip göreceğiz.

Umarım her şeyi açık bir şekilde anlatabilmişimdir. Umarım işinizi de görmüştür bu yazı. Kendinize iyi bakmayı unutmayın. Yakın süre içerisinde bu özelliği videolu olarak da anlatmak istiyorum, umarım yaparım.

Bu arada,yazıyı başka yerlerde kullanacak, çalacak, paylaşacak arkadaşlar da lütfen paylaştığı, çaldığı, kullandığı yerde bir kaynak verirse çok iyi olur. O kadar uğraştım efem, biraz saygı. Emeğe saygı, +rep. Terazime tıklayın, bayramımı kutlayın. Deliye her gün bayram ne de olsa.

Biliyorsunuz, Mark Zuckerberg abimiz kodlamaya, bu yüzden de güncellemeye, yeniliğe doymayan bir abimiz. Yalnız bu güncellemeleri bazen sinir edebiliyor insanı. Hatta o kadar sık yenilik yapıyor ki, bizim Türk Facebook kullanıcılarımız gaza gelip “Eski Facebook’u Geri İstiyoruz!” falan filan diye grup açıyorlar. Sonra bir bakmışız bunlar alışmış, yenisini kullanmaya devam ediyorlar. Ehehe. Her yenilikde, her tasarım değişikliğinde oluyor bu.

Neyse efendim, bu Mark abimiz bazı güncellemeleri de gizli gizli yapıyor, benim gibi yabancı sitelerden çeviren arkadaşlar ya da araştırmacı/karıştırmacı arkadaşlar sayesinde bu güncellemelerden haberdar oluyorsunuz, eğer eksi bir yanı varsa kapatabiliyorsunuz. Mark abimizin bu yeni yaptığı da gizli gizli yaptıklarından biri.

“Tamam lan, çok uzattın. Olayı anlat.” diyorsunuz şu an. Ancak benim de bazı standartlarım var tabii (yalan, topu yalan, ne standartı?) illa ki önce bir giriş yazacağım. Tamam tamam, neyse. Anlatayım.

Başlıktan da anlayacağınız üzere, anasayfanız eksik arkadaşlar. Nasıl bir eksiklik mi? Şöyle ki, anasayfanızda Mark abimize göre sizin daha çok iletişimde olduğunuz arkadaşlarınızın ve sayfaların paylaşımları görünmekte. Diğer arkadaşlarınızın paylaştıklarını görememektesiniz. Aslında sayfasında bir sürü kişi olanlar için fikirde gayet mantıklı bir olay, ancak bunu kafasına göre yaptığı için pek kullanışsız oluyor. Ben olayı çözdükten sonra farkı cidden gördüm, bir sürü kişinin paylaşımını saklamış Facebook.

İŞTE ÇÖZÜM

Çözüm de şöyle ey sevgili okuyucularım ya da yeni arkadaşlarım. Şimdi aşağıdaki resimdeki gibi anasayfamızın en aşağısına iniyoruz. Orada “Seçenekleri Düzenle” diye bir şey göreceksiniz. Tıklayın efem, çekinmeyin. Bu arada, resimleri daha büyük görmek için üstüne tıklayın.

Tıkladığınızda aşağıda gördüğünüz resimdeki gibi bir görüntüyle karşılaşacaksınız. Evet, burası daha Türkçeleştirilmemiş. Zaten ben de bu yazı için Türkçe kullanmaya başladım. Arada böyle yazılar da ekleyeceğim için Türkçe olarak bırakayım dedim. Neyse efem, burada iki tane ayar göreceksiniz. Biri “Show posts from” (bizi ilgilendiren), Türkçesi “Şunlardan paylaşımları göster” ve aşağıdaki de “Hide posts from” (bizi ilgilendirmeyen, ama çok kullanışlı), Türkçesi “Şu kişilerin paylaşımlarını gizle”. Dediğim gibi, bizi ilgilendiren ilk ayar. Bunun yanındaki kutucuğa tıkladığınızda iki farklı seçenek çıkacak karşınıza. Birinci, ve büyük ihtimalle en başta da seçili olan “Friends and pages you interact with most”, Türkçesi “Daha çok iletişimde olduğum arkadaşların ve sayfaların paylaşımlarını göster “ ve ikincisi, yani düzeltmeniz için seçmeniz gereken  seçenek de “All of your friends and pages”, Türkçesi “Tüm arkadaşların ve sayfaların paylaşımlarını göster”.

Eğer önceden “All of your friends and pages” seçiliyse bir şey yapmadan çıkabilirsiniz. Eğer değilse, seçtikten sonra kaydede basın. Sonra da sayfayı yenileyin ve Facebook’un sizden gizlediği diğer tüm paylaşımları, daha doğrusu tüm arkadaşlarınızın ve sayfaların paylaşımlarını görün.

Umarım işinizi görür bu yazım. Uzun zamandan beri bloga bir şey girmiyordum, bu da bana bir değişiklik, siz Facebook kullanıcılarına da güzellik oldu.

Yazıyı başka yerlerde kullanacak, çalacak, paylaşacak arkadaşlar da lütfen paylaştığı, çaldığı, kullandığı yerde bir kaynak verirse çok iyi olur. O kadar uğraştım efem, biraz saygı. Emeğe saygı, +rep. Terazime tıklayın, bayramımı kutlayın. Deliye her gün bayram ne de olsa.